افزایش مخاطب باید در اولویت کارگردانان سینما باشد/فیلم های اجتماعی در برابر تنش بیشتر/فیلم های خارجی باید اکران داخلی داشته باشند.


افزایش مخاطب باید در اولویت کارگردانان سینما باشد/فیلم های اجتماعی در برابر تنش بیشتر/فیلم های خارجی باید اکران داخلی داشته باشند.

سید جمال ساداتیان برنامه ریزی برای افزایش مخاطب را مهمترین موضوع سینمای امروز ایران می داند و معتقد است: متاسفانه برنامه ای برای افزایش مخاطب سینمای ایران وجود ندارد و مسئولان فقط با روش های سلیقه ای شعار می دهند.


به گزارش خبرنگار ایلنا، بر کسی پوشیده نیست که جامعه امروزی با مشکلات اقتصادی زیادی مواجه است و سینما نیز از این قاعده مستثنی نیست. رشد اقتصادی سینما در گرو افزایش مخاطب است و سوال مهم در شرایط کنونی با رشد چشمگیر تکنولوژی و از سوی دیگر دسترسی به آثار مدرن این است که چقدر تمایل به دیدن مخاطب ایرانی دارد. کار در سینماهای کشور؟ موضوعی که به نظر می رسد در سال های اخیر کمتر مورد توجه قرار گرفته است.


سید جمال ساداتیان (تهیه کننده سینما) وی معتقد است: امروز مهمترین موضوعی که باید در اولویت مدیران سینمای کشور قرار گیرد، برنامه ریزی برای رشد اقتصاد سینماست و در نتیجه افزایش شنوایی مردم سینما یکی از مهمترین موضوعات است. امروز اما به نظر می‌رسد زیرساخت‌های لازم برای تحقق این امر وجود دارد، هدفی وجود ندارد و از سوی دیگر، مدیران سینمایی نیز اهداف و برنامه‌های خاصی برای مقابله با این موضوع ندارند.


در ادامه گفتگوی ما با سید جمال ساداتیان درباره راهکارهای موجود برای رشد اقتصاد سینمای ایران را می خوانید:


به نظر شما امروز چه مسائلی باید در اولویت مدیریت سینمای ایران باشد؟


به نظر من؛ فراهم کردن شرایط برای حضور مردم در سینما و در واقع افزایش مخاطب سینما می تواند اولویت سینمای امروز ایران باشد. افزایش مخاطب به توزیع اقتصادی سینما کمک می کند و قطعاً تا زمانی که توزیع مالی صورت نگیرد، یک تهیه کننده رغبتی به ساخت فیلم نخواهد داشت.


من معتقدم مشکل کمبود مخاطب و در نتیجه وضعیت بد اقتصادی یکی از مشکلات اصلی سینمای ایران امروز است اما متاسفانه برنامه ای برای مقابله با این معضل وجود ندارد. در مجموع ۶ طرح توسعه برای اقتصاد کشور تعریف شد و من کاری به اجرا یا نشدن این طرح اقتصادی ندارم، اما حداقل باید در این زمینه یک نوع دانش انجام می شد، اما متاسفانه برنامه ای وجود ندارد. برای توسعه اقتصادی سینمای ما، چون مدیران سینما و اهالی سینما بلاتکلیف هستند.


اگر تصمیم بگیریم که مثلاً در یک دوره زمانی ۵ درصد رشد اقتصادی در سینما داشته باشیم، باید برنامه ریزی هایی مانند افزایش سالن ها، مدیریت تولید آثار سینمایی، پرداختن به موضوعاتی که می تواند جذاب باشد، داشته باشیم. توجه مخاطب، تنوع جنسیتی در سینمای ایران و … البته برنامه ریزی برای رشد اقتصاد سینما اهدافی را ایجاد می کند که می تواند در سینما رشد کند، اما وقتی برنامه ریزی وجود نداشته باشد و اهداف مشخصی داشته باشیم، طبیعتا مدیران براساس آنها تصمیم می گیرند. طعم شاید فیلم های اجتماعی سلیقه یک کارگردان است و این گونه آثار بیشتر در زمان او تولید می شود یا کارگردانی دغدغه ساخت فیلم های کمدی را دارد یا مثل کارگردان های امروزی سینمای حراست برایشان مهم است. هیچ کدام از این مراحل نمی تواند مفید باشد زیرا عموماً تصمیمات سلیقه ای است و برنامه مدونی با اهداف مشخصی برای سینما وجود ندارد.


قطعا حمایت از نوعی سینما و تقویت آن به گونه ای که تعداد این تولیدات افزایش پیدا نکند، به هیچ وجه تصمیم سازنده ای است، زیرا برای رشد و شکوفایی سینما-تصویر باید سلایق مختلف را در نظر گرفت و نمی توان همه را به تماشای فیلم های ارزشمند، کمدی یا هر ژانر دیگری واداشت. متأسفانه امروز همه چیز طبق سلیقه یا شعار پیش می رود.


به نظر شما سینمای اجتماعی امروز چه جایگاهی در برنامه ریزی مدیران سینما دارد؟


امروز علاوه بر سینمای دفاع مقدس، به نظر می رسد برای موفقیت سینما در گیشه، مدیران به کارهای طنز هم فکر می کنند، اما همین فیلم ها نمی توانند طنز را وارد نقد اجتماعی کنند. امروزه همه می دانیم که معضلات اجتماعی در کشور ما زیاد است، اما شرایط کنونی این است که نمی توان با این معضلات مقابله کرد و تجربه ماه های اخیر نشان می دهد که فیلم هایی با مشکل مواجه شده اند که مسائل اجتماعی را در به دست آوردن نقد می کنند. تولید و مجوزهای غربالگری .


سینمای اجتماعی ما در جشنواره های بین المللی حضور موفقی دارد، این موفقیت ها چه فایده ای برای سینمای ایران دارد؟


بعد از جشنواره های بین المللی می توانیم نمایشگاه های بین المللی را هم در نظر بگیریم، نمایشگاه های خارجی چه زمانی برای ما محقق می شود فیلم ها می توانیم در جشنواره های دنیا حضور موفقی داشته باشیم. وقتی فیلم های ایرانی به جشنواره های جهانی می روند اگر راهی پیدا کنند، شانس موفقیتشان برای غربالگری بین المللی افزایش می یابد. اگر نتوانیم توجه پخش کنندگان جهانی را جلب کنیم، نمی توانیم اکران موفقی داشته باشیم و پخش کنندگان نیز پس از موفقیت یک فیلم در یک جشنواره معتبر، تمایل به پخش آن دارند. اگر روند موفقیت فیلم های ایرانی در جشنواره های خارجی متوقف شود، امکان اکران فیلم های ما در کشورهای دیگر و صرفه اقتصادی برای تولیدکنندگان کاهش می یابد.


در بخشی از سینما این نظر وجود دارد که موفقیت فیلم‌های ایرانی در جشنواره‌های بین‌المللی گاهی به ضرر فیلمسازان تمام می‌شود و انتظار می‌رود در کشور ما شروع به کار برخی از این فیلم‌های موفق شود. افسرده بودن، نگاهی که باعث حمایت از آنها می شود نباید انجام شود و دستاوردهای آنها در اقتصاد نادیده گرفته شود.


من با چنین نظری موافق نیستم. اگر فیلم های ایرانی کیفیت لازم برای رقابت با دیگر آثار سینمایی را نداشته باشند، قطعا به جشنواره ها راه نمی یابند. صرف سیاه‌نمایی نمی‌تواند مزیتی برای ورود به جشنواره‌های مهم باشد و در طول تاریخ سینما شاهد بوده‌ایم که بسیاری از فیلم‌های ایرانی بدون روش سیاسی در جشنواره‌های بین‌المللی موفق بوده‌اند، اما می‌توان پذیرفت که برخی از فیلم‌ها به طعنه و کنایه نیز افزوده‌اند. رویکرد انتقادی آنها که قابل انکار نیست، اما اگر فکر کنیم که این یک موضوع اساسی برای موفقیت جهانی فیلم های ایرانی است، قطعاً تصور اشتباهی است، زیرا اتفاقاً نمی توان بیشتر فیلم های موفق ایرانی را متهم شود از نظر تهمت یا سیاست. برای مثال می توان به فیلم های اصغر فرهادی و عباس کیارستمی اشاره کرد که کاملاً انسانی و اخلاقی هستند و معتبرترین جوایز جهان را از آن خود کردند.


یکی از عوامل حفظ مخاطب سینما در کشورهای مختلف، تجهیز سالن های سینما به تکنولوژی روز است تا تماشاگر در خانه تماشای فیلم در سینما را تجربه نکند. بازسازی سالن های سینما چقدر در افزایش مخاطب موثر است؟


به لطف پیشرفت تکنولوژی، هر روز نوآوری ها و خلاقیت های زیادی در اکران آثار سینمایی در سالن ها ایجاد می شود که مخاطب را نگه می دارد. سینماهای امروزی در ساختمان های تجاری مختلف در دنیا دیده شده است و در ایران نیز شاهد این روند هستیم. قطعا سینماهای ایران باید به تکنولوژی روز مجهز شوند و تماشاگران ایرانی حق دارند فیلم هایی با کیفیتی که مردم کشورهای دیگر دنیا دارند ببینند اما با تجهیز سالن های سینما اما بدون ساخت فیلم خوب چرخه معیوب است و نمی توان انتظار داشت. هر چیزی. خاص اتفاق بیفتد اتفاق افتادن


سیاست های سینمایی باید به گونه ای باشد که امکان ساخت فیلم های خوب را فراهم کند و در این صورت در کنار تجهیز سالن های سینما می توان انتظار افزایش مخاطب را داشت.


به نظر شما اکران فیلم های خارجی در سینماهای ایران می تواند به افزایش مخاطب کمک کند؟


امروز چرخه اقتصادی سینماهای ما تنها معطوف به فیلم های ایرانی است و این واقعیتی است که اگر فیلم های خارجی اکران شود، رقابت سازنده ای شکل می گیرد. همانطور که اگر اجازه ورود خودروهای خارجی به کشور داده می شد، رقابت خودروسازی داخلی ما با خودروسازان خارجی می توانست باعث پیشرفت ما در این زمینه شود، سینما نیز همین شرایط را دارد و زمانی که رقابتی وجود نداشته باشد و چاره ای برای آن وجود نداشته باشد. تماشاگر ایرانی غیر از فیلم های ایرانی، فیلمساز برای توسعه و جلب توجه مخاطب تلاش نخواهد کرد.


در واقع من معتقدم که نمی توان همزمان ظرفیت زیادی از سینماها را به فیلم های خارجی اختصاص داد، اما تا حدودی باید بتوان فیلم های خارجی را به نمایش گذاشت و این رقابت را در خانه هایمان ایجاد کرد. برای تماشاگران سینما نیز اتفاق می افتد. همانطور که نمی توان غذا خوردن را از مردم گرفت، سینما را هم نمی توان از زندگی مردم گرفت. سینما امروزه یکی از نیازهای اساسی در زندگی مردم است و برای ایرانیان همیشه یکی از گزینه های سرگرمی سینماست و به هیچ وجه نمی توان آن را حذف کرد، اما باید سعی کنیم مخاطب را افزایش دهیم و راهکارهای مختلفی را در نظر بگیریم.


انتهای پیام/