جای تاسف است که هنوز تصویری از حافظ ساخته نشده است.


جای تاسف است که هنوز تصویری از حافظ ساخته نشده است.

امیر باقری می گوید: جای تاسف است که هنوز تصویری از حافظ ساخته نشده است و به همین دلیل است که مجسمه سازان ما هنوز به بررسی دقیق حافظ نپرداخته اند!


به گزارش خبرنگار ایلنا، نبود سیاست های حمایتی و نبود بازار خرده فروشی مشخص، برخی از هنرمندان عرصه های مختلف هنرهای تجسمی را با چالش های واقعی مواجه کرده است. برگزاری نمایشگاه با وجود گالری ها و گالری های زیاد در تهران و اکثر شهرستان ها کار آسانی نیست و در نهایت بازخورد مالی معمولاً برای فرد مهم نیست. این فرآیندها و موقعیت‌های پیچیده، گاه هنرمندان در رشته‌های مختلف (از جمله نقاشی، خوشنویسی، نقاشی، تذهیب، مجسمه‌سازی) را به سمت مشاغل نامرتبط یا تماشای رویدادهای خارجی برای دریافت پاداش سوق می‌دهد. روش سوم مهاجرت از کشور است که با وجود مسیر صعب العبور قانونی، دستیابی به آن دشوار است. همه اینها در نهایت کیفیت تولید و نمایشگاه آثار هنری را تحت تاثیر قرار می دهد و در آینده نزدیک لطمه بزرگی به هنر کشور وارد می کند.


امیر باقری (نقاش، مجسمه ساز و مدرس دانشگاه) که هفت سال در جبهه های نبرد ایران و عراق حضور داشته و شیمیدان پیشکسوت است که پس از سی سال تدریس در موسسات آموزشی به ترکیه مهاجرت کرده و فعالیت های هنری خود را در سال ۱۳۸۰ ادامه داده است. آلانیا برای چندین سال.


باقری در گفت وگو با ایلنا از جایگاه حرفه ای و هنری هنرمندان ایرانی در ترکیه و تحلیل عملکرد گروه زیبایی تهران در انتخاب مجسمه ساز برای خلق آثار شهری پرداخت. وی با انتقاد از حذف برخی موارد در هنرستان ها و دانشگاه های کشور، از تاثیر این شکاف بر تولید مجسمه سازان گفت.


هنرمندان به‌ویژه مجسمه‌سازان و دیگر فعالان هنرهای تجسمی در ترکیه چگونه فعالیت می‌کنند و حمایت مسئولان فرهنگی با دولت ایران چگونه قابل مقایسه است؟


در میان هنرمندان ترک؛ مجسمه سازان بسیار کمی یافت می شوند و اگر هم باشند، تعداد زیادی وجود ندارد. البته هنرمندان ایرانی پیش از این در ترکیه به شهرت رسیده اند و به همین دلیل استقبال گسترده ای از آنها شده است. در مورد قسمت دوم سوالتون باید بگم که متاسفانه یا خوشبختانه ترک ها برای هنر و هنرمند ارزش قائل هستند. برای زحمت هنرمندان ارزش قائل هستند و وضعیت مالی بهتر از ایران است. باید گفت متولیان هنر و شهرهایی که بالاتر از زیبایی شهرها هستند و مشتری اصلی یک مجسمه ساز هستند، ارزش زیادی برای هنر قائل نیستند.


مشکلات شهرها در برخورد با مجسمه سازان چیست؟


نگرش مسئولان این ادارات به هنر و مجسمه سازی قطعاً قابل قبول است. زیرا آنها هنر مناقصه! حاصل این روند، خاطراتی است که در نقاط مختلف شهر به جا می ماند و ما آنها را می بینیم. منظورم تصاویر ضعیفی است که متاسفانه شبیه شخصیت های اصلی نیستند. این رویه و ایجاد مشاغل ضعیف نیز برای مسئولان ذیربط مشکل ساز است و شاید قوانین دست آنها را بسته باشد. به هر حال امیدوارم روزی این مشکل و بحث مسائل برطرف شود و شاهد کارهای باکیفیتی باشیم.


بدون شک مجسمه سازان برجسته ای در کشور وجود دارند و جای تعجب است که مسئولان از آنها برای ایجاد اشتغال استفاده نمی کنند.


بله، مجسمه سازانی هستند که می توانند شغل با کیفیت ایجاد کنند. پیشنهاداتی نیز به بنده داده می شود، اما به دلایلی که در ادامه بیان می کنم، حاضر به همکاری نیستم. همان طور که گفتم، موضوع قانون و تحقیقاتی است که مسئولان و خودشان را ملزم به اعتراف می کند.


چالش کار بد چیست؟


مشکل اصلی این است که از نظرات دیگران استفاده می کنند و نتیجه کار بی کیفیت و بی کیفیت است. به عنوان مثال، ایده متعلق به من است و نمی خواهم آن را به شخص دیگری بدهم. اما این اتفاق می افتد و مسئولان مربوطه با رعایت رویه هایی که وجود دارد، من را مجبور می کنند که طرح و ایده ام را به مجسمه ساز دیگری بدهم و نظر من اینگونه باز است. این اصلا چیز خوبی نیست. بر خلاف تصور عموم، نشستن و اندیشیدن به خاطر ساعت و وقت، حق اولیه و توقف ناپذیر یک هنرمند است، اما متأسفانه در زیبایی شهر با حضور افسران مناسب به مناقصه گذاشته شده است. در نهایت به این فکر می کنند که چه کسی ایده من را ارزان تر از من می کند و کار را به او واگذار می کند. این مسائل باعث شد نتوانم آثارم را در خیلی جاها به نمایش بگذارم. واضح به من گفتند که کارتان را بفرستید و ما مناقصه می کنیم و البته تحقیق می کنیم ببینیم چه کسی می تواند از شما ارزان تر و با مبلغ کمتری تهیه کند و بعد با شما قرارداد می بندیم.


یکی دیگر از عواملی که منجر به ایجاد مشاغل ضعیف می شود، عدم شناخت مجسمه سازان مشاهیر امروزی و مشاهیر گذشته است. آیا منشأ این شکاف را می توان در موسسات آموزشی و دانشگاه ها جستجو کرد؟


بنابراین نظام آموزشی ما نیاز به بازنگری دارد. یکی از حلقه های مفقوده هنرستان های ما ادبیات فارسی است که متأسفانه بسیار تند می گذرد و نباید این گونه باشد. نکته دیگر اینکه چرا در آن سال ها تصاویر و مجسمه های حافظ ساخته نمی شد. از طرفی آثار زیادی توسط سعدی خلق شد و نقاشی های زیادی از او در همین شهر شیراز ساخته شد. مایه تاسف است که هنوز تصویری از حافظ ساخته نشده است، به همین دلیل است که مجسمه سازان ما هنوز مطالعات دقیقی درباره حافظ انجام نداده اند! با این حال، شخصیت این شاعر بزرگ پیچیده است و شعر او باعث نشد که هیچ یک از ما حتی یک مجسمه ساز او را به گونه ای به تصویر بکشیم که همه روحیه، منش، منش و پیچیدگی را در بر گیرد.


شما چندین سال در دانشگاه ها و مؤسسات آموزشی ایران تدریس کرده اید. آیا در ترکیه و آلانیا هم تدریس می کنید؟


زمانی که برای اولین بار مهاجرت کردم، قرار بود در دانشگاه آلانیا تدریس کنم که اتفاق بسیار بزرگی است، اما مشکل اصلی من این بود که ترکیه استانبول را نمی شناختم. در نهایت این اتفاق نیفتاد. پس از آن، بحران کرونا بالا گرفت و مؤسسات علمی و آموزشی تعطیل شد. مدتی است که در حال تقویت زبان ترکی استانبولی هستم تا در صورت امکان در دانشگاه به دانشجویان آموزش دهم.


انتهای پیام/